26-08-2026
zmień rozmiar tekstu
A+ A-
Singapur jest obecnie światowym liderem pod względem długości życia oraz długości życia w zdrowiu, jednak badania pokazują, że między tymi dwoma wskaźnikami powstaje coraz większa różnica. Oznacza to, że ludzie żyją coraz dłużej, ale dodatkowe lata życia coraz częściej spędzają z chorobami, ograniczeniami sprawności lub niepełnosprawnością.
Analiza objęła 204 kraje i terytoria w latach 1990-2023. Naukowcy badali tzw. lukę chorobowości (morbidity gap), czyli różnicę między całkowitą długością życia a liczbą lat przeżytych w dobrym zdrowiu.
W Singapurze luka ta zwiększyła się o około 2,35 roku, czyli o 26,6%. Podobne zjawisko wystąpiło niemal na całym świecie. Globalnie długość życia wzrosła z 64,6 roku w 1990 r. do 73,8 roku w 2023 r., natomiast długość życia w zdrowiu zwiększyła się z 55,9 do 63,1 roku. Ponieważ całkowite życie wydłużało się szybciej niż życie bez chorób, średni czas spędzany w gorszym zdrowiu wzrósł.
Wyniki podważają teorię tzw. kompresji chorobowości, według której rozwój medycyny i profilaktyki powinien sprawić, że okres chorób i zostanie ograniczony głównie do ostatnich lat życia. Badanie wskazuje natomiast, że problemy zdrowotne często narastają przez większą część dorosłości, a nie tylko pod koniec życia.
Badanie wykazało również wyraźną różnicę między kobietami a mężczyznami. Kobiety żyją przeciętnie dłużej, ale spędzają więcej lat z chorobami lub ograniczeniami sprawności. W Singapurze przewidywana kobiet w 2023 roku wynosiła 87,5 roku, a mężczyzn 83,1 roku, jednak kobiety miały około 12,1 roku życia w gorszym zdrowiu, podczas gdy mężczyźni około 10,4 roku.
Największą część globalnej luki chorobowości powodowały schorzenia, które rzadko prowadzą bezpośrednio do śmierci, ale znacząco obniżają jakość życia. Należały do nich przede wszystkim choroby układu mięśniowo-szkieletowego (zwłaszcza bóle kręgosłupa), zaburzenia psychiczne, problemy ze zmysłami, urazy wynikające z wypadków oraz inne choroby przewlekłe.
Do najważniejszych czynników ryzyka wpływających na zdrowie należały wysoki poziom glukozy na czczo, nadmierna masa ciała, niedożywienie dzieci i matek, palenie tytoniu oraz zanieczyszczenie powietrza. W Singapurze szczególnie istotne okazały się cukrzyca i zaburzenia metaboliczne, otyłość, wysokie ciśnienie krwi, niezdrowa dieta, ryzyko zawodowe, , i utrata słuchu.
Naukowcy podkreślają, że przyszłym celem Singapuru nie powinno być już tylko dalsze wydłużanie życia, lecz zwiększanie liczby lat przeżytych w dobrym zdrowiu. Oznacza to konieczność większego nacisku na profilaktykę, wczesne wykrywanie chorób, rehabilitację oraz działania pomagające osobom starszym zachować samodzielność i dobrą jakość życia.
Na podstawie: