Naukowcy biorący udział w debacie zwracają uwagę, przede wszystkim na proces starzenia się społeczeństwa, co powinno być bodźcem dla grup zajmujących się polityką społeczną, aby odpowiednio ukierunkowali swoje działania. Polacy przyzwyczajeni do pomocy ze strony państwa, często na starość stają się po prostu bezradni. W wielu przypadkach ich jedynym zabezpieczeniem na stare lata są dzieci.

Tymczasem wzorem powinny być inne kraje Europejskie, gdzie ludzie starsi żyją samodzielnie. Dzieci pełnią jedynie funkcję pomocniczą. Jak mówi prof. Piotr Błędowski ze Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie - "To tzw. intymność na dystans". Polega ona na tym, że rodzic mieszka sam, zachowując samodzielność, a dzieci będąc w pobliżu są gotowe pomóc tylko wówczas gdy sytuacja tego wymaga.

Istotnym faktem jest również to, że domy opieki (spokojnej starości) są rozwiązaniem świadomie wybieranym przez seniorów na całym świecie, w Polsce tego typu ośrodki nadal traktowane są jako straszliwa ostateczność i dowód na nieczułość najbliższych.

Konferencja swym programem obejmowała niemal wszystkie aspekty życia seniora we współczesnym świecie. Wśród wielu poruszanych problemów mozna by wymienić między innymi: filozofia życia w starości, sytuacja człowieka starego w zbiorowościach społecznych, społeczne wspomaganie ludzi starych, życie aktywne w starości i opieka medyczna seniorów.